Praktica DTL 3; nr seryjny: 018950

Praktica DTL 3 to jeden z modeli mechanicznych, produkowany w Dreźnie, przez kombinat Pentacon, w latach 1979-82. Aparat wyposażony jest w pomiar światła TTL ze wskaźnikiem diodowym. Oczywiście mechanizm jest identyczny z wszystkimi wersjami wywodzącymi się od Praktici L. Różnice są wyłącznie "kosmetyczne", czyli raster z klinem i wskaźnik światłomierza oraz okleiny. Oprócz standardowego obiektywu 1,8/50, używam również Flektogona 2,4/35 oraz MIR-a 3,5/20.

Pentacon Six TL - nr seryjny: 21122 - część 2.

Mój Pentacon Six, przedstawiony już wcześniej, posiada sporo wyposażenia dodatkowego. W zakupionym zestawie, oprócz standardowego kominka i Biometara znalazły się również dwa pryzmaty pentagonalne, w tym jeden z pomiarem światła, wizjer kątowy, mieszek do makrofotografii, pierścienie pośrednie, oraz trzy dodatkowe obiektywy: Flektogon 50, Sonar 180 i Pentacon 300.

Pentacon Six TL - nr seryjny: 21122 - część 1.

Pentacon Six TL, produkowany w NRD w latach 1956-1990, był w czasach PRL-u uznawany za swego rodzaju wyznacznik profesjonalizmu. Średnioformatowa lustrzanka, początkowo nazywana Praktisix (spotykana w różnych wersjach), wykorzystywała klisze typu120 lub 220 (24 klatki 6x6, bez papieru ochronnego na kliszy, a tylko z częścią rozbiegową i zakończeniem). Pierwszy raz zobaczyłem taki aparat w 1985 roku. Mój kuzyn, studiujący wówczas na Akademii Medycznej w Lublinie, wypożyczył sobie taki aparat na wakacje ze Studenckiej Agencji Fotograficznej, działającej przy wspomnianej uczelni. Zrobił na mnie ogromne wrażenie i był moim marzeniem przez wiele lat. Niedawno to marzenie się spełniło.

Praktica VLC 2 - nr seryjny: 035615

Praktica VLC 2 trafiła do produkcji około 1976 roku i jest modyfikacją, produkowanego od 1974 roku, modelu VLC. Litera V oznaczała możliwość wymiany układu celowniczego. Produkowano wersje VLC, VLC 2 oraz VLC 3. Pomysł wymiennych układów celowniczych zaczerpnięty został z produkowanych w Ihagee Dresden (firma wchłonięta przez Pentacona w 1968 roku) Exakt. Jak już wspomniałem w poprzednim poście, ostatnim modelem Exakty była RTL 1000, bazująca na nowym mechanizmie Praktici. W porównaniu z RTL-ką, VLC miała pomiar światła przez obiektyw, który, przy zastosowaniu obiektywów z serii "electric" (zamontowano w nich układ półmostka oporowego, sprzężonego z pierścieniem przysłony), pozwalał na pomiar przy otwartej przysłonie oraz system mocowania obiektywów na gwint M42. Zrezygnowano z długich czasów (2, 4 i 8 sekund) sterowanych przy pomocy samowyzwalacza oraz dodatkowego spustu migawki po lewej stronie obiektywu (był on zbędny, ze względu na używane obiektywy, jak również uniemożliwiałby montaż elementu pomiarowego do światłomierza). Pozostałe różnice są już wyłącznie kosmetyczne.

 

EXAKTA RTL 1000 - nr seryjny: 259022

Moje marzenie sprzed lat, kultowa i nieosiągalna dla mnie Exakta. Historię zacznę od końca, to znaczy od ostatniej wersji produkowanej w Dreźnie. Model RTL 1000 wszedł do produkcji w 1968 lub 69 roku (informacje różne w zależności od podających je źródeł), a zakończono w 1973. Paweł Fila i Jerzy Szajta w książce "Exakta - krótka historia doskonałości" podają rok 1969. Książka jest kopalnią wiedzy na temat Exakty i Exy, bogato ilustrowaną zdjęciami i zawierającą wiele faktów historycznych. W książce tej autorzy nie klasyfikują tego modelu jako prawdziwej Exakty, określając go jako zmodyfikowaną Prakticę VLC. Pomimo dużego podobieństwa, moim zdaniem, nie jest to do końca ścisła informacja. Ja raczej skłaniam się do stwierdzenia, że zbudowano ją na bazie mechanizmu Praktici L (produkowanej od 1968 roku). Prakticę VLC w pierwszej wersji zaczęto bowiem produkować (według dostępnych źródeł) dopiero około 1974 roku, już po zakończeniu produkcji Exakty RTL 1000 (więc to raczej Praktica VLC jest zmodyfikowaną Exaktą). Niektóre źródła podają, że jest to konstrukcja opracowana wspólnie przez koncern Pentacon oraz Ihagee Dresden tuż przed ich połączeniem. Równie prawdopodobne jest to, że po wchłonięciu Ihagee Dresden przez Pentacona, inżynierowie, na bazie nowego mechnizmu migawki od Praktici, zrobili własną wersję aparatu, chcąc przedłużyć istnienie marki Exakta. Niezależnie od tego jaka jest prawda, ja uważam ten model za prawdziwą i ostatnią Exaktę z Drezna.

Praktica MTL 5 - nr seryjny: 159776

Praktica jako aparat zawsze przewyższała Zenity. Produkowane w Dreźnie aparaty zawsze kojarzyły się z solidnością, precyzją wykonania i niezawodnością. Produkowane, najpierw przez Kamera Werkstatten, a później przez koncern Pentacon, aparaty miały nieporównywalnie większe możliwości choćby z racji większego zakresu synchronizowanych czasów oraz lepszych obiektywów. Naturalną koleją rzeczy, moim następnym aparatem była Praktica. O legendarnej Exakcie, produkowanej przez Ihagee Dresden nie miałem nawet co marzyć (zwłaszcza, że zakład Ihagee Dresden przestał istnieć w 1969 roku, czyli zanim się urodziłem, a każdy kto miał sprawną Exaktę, to nie chciał jej sprzedać), podobnie zresztą jak o aparatach japońskich. Odkupiłem używany egzemplarz modelu MTL 5 z roku około 1985. Był w doskonałym stanie. Wykonano nim wcześniej tylko kilkanaście filmów. Służył mi dobrze przez ponad dwanaście lat, aż do roku 2002, kiedy to zacięła się migawka. Ze względu na jego wiek, uznałem, że tak miało być i kupiłem Nikona F80. Jednak leżący w szufladzie, uszkodzony aparat nie dawał mi spokoju. Po dłuższym namyśle doszedłem do wniosku, że skoro i tak jest zepsuty, to mogę go otworzyć i zobaczyć w czym problem. Po zdjęciu górnej pokrywy korpusu okazało się, że jedna ze śrubek mocujących mechanizm długich czasów odkręciła się i wpadła między dźwignie sterujące migawką. Po jej wyjęciu (trochę na siłę) mechanizm ożył. Dziś aparat jest w pełni sprawny, a ja zdobyłem pierwsze doświadczenie w naprawianiu aparatów.